Personeel bij de AH, totaal verschillend!

Die enkele keer per jaar dat ik een broodje koop bij de Albert Heijn, ze zijn eigenlijk veel te duur, doet men daar ook haar best om het tot een onvergetelijke ervaring te maken. Meestal kom ik bij een AH to-go, je kent ze wel; die kleine winkels (vaak op stations) die gericht zijn op veel verkopen in een zo kort mogelijke tijd. Sommige personeelsleden werken hier geweldig aan mee en zijn er ook op ingespeeld, ander personeel lijkt het tegendeel te willen bewijzen om iedereen zo hard mogelijk tegen te werken of lijkt zich hier zo erg aan te ergeren dat ze simpelweg slecht functioneren.

Vandaag was ook weer zo’n dag, ik had zin een broodje. Na een korte dag op school onderweg naar het station in ’s-Hertogenbosch waar men ook zo’n AH to-go heeft. Het was er lekker druk, zoals het altijd is in dit soort winkels rond het middaguur. Het rek waarin de broodjes zijn uitgestald is vanuit de ingang gezien, helemaal aan de andere kant van de winkel. Na mijzelf door de rijen heen gewerkt te hebben, want die staan door de hele winkel heen bij gebrek aan meer ruimte, stond ik voor het rek met broodjes. Eén personeelslid was bezig deze te ‘ordenen’, om het vriendelijk te zeggen.

Want als ik het heb over ‘ordenen’, dan bedoel ik het netjes op een rijtje klaarleggen van de broodjes. Deze jongedame was druk bezig met de broodjes te ‘ordenen’, maar had hierbij schijnbaar geen oog voor hoe de broodjes er na deze handeling uitzagen. De broodjes werden hardhandig in de rekjes gegooid, als een broodje niet in één keer er in ging, werd het er met het nodige geweld in gedrukt. Mijn zin in een broodje verdween even snel als het gekomen was.

Maar deze jongedame deed nog meer om het de klanten zo moeilijk mogelijk te maken. Tijdens haar werkzaamheden, die ze overigens in een tempo uitvoerde waar maar weinig leidinggevenden trots op zouden zijn, stond ze telkens hinderlijk in de weg. De dame in kwestie was enigszins stevig van postuur te noemen en terwijl ze met de broodjes bezig was, stond ze recht voor het rek. Dit rek werd daardoor ineens voor de helft minder toegankelijk voor de klanten die (net zoals ik, toen ik binnen kwam) zin hadden in een broodje. Ik liet de broodjes maar voor wat ze waren.

Ik heb mijn weg vervolgd zonder broodje maar met een flesje Fanta (die was ik vanmorgen in de gebruikelijke haast vergeten mee te nemen van thuis). Gelukkig bewees een andere jongedame vandaag ook dat het helemaal niet zo moeilijk is om met je klanten mee te denken en je best te doen om ze zo snel en goed mogelijk te helpen. De jongedame die me hielp aan de kassa stond daar (zonder daar een woord over te spreken) een les effectiviteit te geven aan de kassa, ik denk dat ze in haar eentje net zoveel mensen geholpen heeft als haar twee collega’s aan de kassa. Daarbij glimlachte ze ook nog vriendelijk en wenste iedereen een prettige dag. Kijk, zo hoort het!

De volgende keer als ik zin heb in een broodje en ik in de buurt ben van de Albert Heijn, kijk ik eerst even of deze dame weer achter de kassa staat. Ze maakte mijn humeur en mijn gedachten over het minder bekwame personeel vandaag toch weer wat rooskleuriger.